روز شمار حصر:

شهدای سبز

یکی از کشته شده‌های زندان کهریزک است. چهارمین قربانی که نامش انکار شد اما «احمد نجاتی کارگر» ۲۲ ساله در حوادث بعد از انتخابات ۱۳۸۸ به دلیل عفونت شدید ریه‌ها و از کار افتادن کلیه‌هایش که حاصل شکنجه در زندان بود جان باخت و در برگه پزشکی قانونی برایش نوشتند: علت مرگ: نامعلوم.
مسئولان دادگاه انقلاب در ابتدا از پس دادن جسد حسین امتناع کردند. بنا به گفته‌ خانواده از آن‌ها درخواست پرداخت پنج تا ده میلیون تومان پول حق تیر کردند. سپس با تلاش‌ها و پیگیری‌های مادر، مسئولان به ظاهر قانع شدند که ایشان سیاسی نبوده و فقط یک رهگذر معمولی بوده است و از گرفتن پول منصرف شدند و جسد را به خانواده تحویل دادند. جسد با این تعهد به خانواده تحویل داده شد که هیچ مراسمی برای او برگزار نشود .
«در انتخابات سال ۸۸ برای اولين بار شرکت کرد و مثل خيلی از مردم ديگر او هم به يک نامزد انتخابات رای داده بود. در شب انتخابات من خبر را اشتباهی متوجه شده بودم و به او گفته بودم بالاخره کانديدايی که به او رای دادی پيروز شد، او خيلی خوشحال شد و گفت خب معلوم بود با اين همه ميزان مشارکت چه کسی پيروز می شود اما صبح روزِ بعد از انتخابات وقتی نتيجه را از تلويزيون شنيد بسيار به او شوک وارد شد و تعجب کرده بو
تصویر پیکر خونین و سر گلوله خورده «علی حسن پور» از نخستین تصاویر شهدایی بود که منتشر و به یکی از نمادهای اعتراض مردمی تبدیل شد. «حسن پور» دقیقا جلوی پایگاه ۱۱۷بسیج عاشورا با اسلحه کلاشینکف از فاصله بین 3 تا 15 متری هدف قرار گرفت و به شهادت رسید. این در حالی است که بعد از گذشت بیش از دو سال تاکنون پیگیری های خانواده برای معرفی قاتل به نتیجه نرسیده و سپاه در نامه ای قتل وی را مشروع دانسته؛
پدر، «علی» را پشتیبان خانواده اش می داند؛ «پشتیبان»ی که دیگر نیست: «جوان ۲۰ ساله ام، تنها پسرم را از دست دادم. علی فرزندِ بزرگم بود، الان که با شما دارم حرف می زنم و اتفاقاتی که بر من گذشت وقتی يادآوری می کنم ادامه ی صحبت برای من مشکل می شود... پسرم پشتيبانِ آينده ام بود، همه ی زندگی ام بود، چيزی نمی توانم بگويم...فکر می کنم حاصلِ همه عمرم رفته بر باد....»
احمد نعیم آبادی، یکی از شهیدان مظلوم جنبش سبز است؛ آزاده‌ی وطن‌دوستی که در پی «رأی» دزدیده شده‌اش، به خیابان رفت و «سئوال» کرد. پاسخ او و اعتراض دیگر شهروندان حق جو، گلوله بود. خون نعیم آبادی و دیگر شهدای جنبش سبز هرچند ظاهرا از کف خیابان های شهر شسته شده، اما از یاد سبزها نرفته است.
«عباس» جانباز جنگ تحمیلی بود. در بدنش چند ترکش از دوران جنگ تحمیلی به یادگار مانده بود و گاهی دچار کمر دردهای شدید می‏شد. با این حال وقتی عباس از جنگ برگشت، خود را به عنوان جانباز به مراکز رسمی اعلام نکرد که از مزایای آن بهره‏مند شود. عباس دیسناد، یکی از قربانیان مظلوم سرکوب های خونین اعتراضات مدنی پس از انتخابات است که بی هیچ دلیل، هدف باتوم نیروهای سرکوب قرار گرفت و جان باخت.
حجت الاسلام سید احمد رضا احمد پور روحانی منتقد حاکمیت به بند عمومی منتقل شد.
ایرانیان چهارگوشه‌ی جهان از امروز با فرستادن پیام‌های صوتی و تصویری خود از گوشه و کنار دنیا صدای حمایت و همدلی خود را به این عزیزان دربند و خانواده‌های نگرانشان برسانند و حمایت همه‌جانبه‌ی خود را از این حرکت سیاسی اعلام کنند
ماموران روز جمعه وی را به دلیل عارضه قلبی ناشی از اعتصاب غذا از زندان اوین به بیمارستان مدرس منتقل می کنند، اما سنگینی آسیب‌ قلبی ناشی از اعتصاب غذا چنان بوده است که وی تحمل این آسیب را نداشته و برای همیشه آزاد شد.