روز شمار حصر:

۶ پیشنهاد به ۶ کاندیدا

احمد پورنجاتی نوشته است: ۶ پیشنهاد دوستانه و غیر سیاسی و رایگان به ۶ کاندیدای روی پیشخان (یا پیشخوان) : 
۱- به محمد باقر قالیباف: 
 « به خاطر زحمات ارزشمندی که در دوران دفاع و دفع تجاوز بیگانه کشیدید، حیف است که این طور در عالم سیاست و کسب قدرت به هر قیمت،خودتان را ضایع می کنید. کاش از مدت ها قبل متوجه می شدید.پیشنهاد می کنم یک جلسه تشریف ببرید انجمن هیپنوتیزم برای مشاوره و در صورت تشخیص متخصصان کارآزموده اجازه دهید با بهره گیری از متدهای علمی، بختک هیولای روش و منش «معجزه ی هزاره ی سوم » را که به گمانم ششدانگ روح و ملاج و دل و زبانتان را تسخیر کرده ، پرت کنند بیرون. یادتان باشد که آدمی گاهی خودش هم حواسش نیست دارد به کجاها می رود!»
۲- به آقای اسحاق جهانگیری: 
 « شما که یک جهادگر باسابقه ی درخشان هستید، حواستان باشد به حفظ همان خونگرمی و برخورد اخلاقی و صمیمی و صبورانه و مردم داری یک «جهادگر».متوجه منظورم که هستید؟ همان برو بچه های با انگیزه و بی ادعای جهاد سازندگی اول انقلاب که با کار مخلصانه شان در دورافتاده ترین و محروم ترین نقاط کشور،غمگسار بی نام ونشان توده ی مردم بودند. یادتان که هست. لازم نیست خودتان را درگیر منطق بی منطق دیگران کنید.صفاو بی رنگی،کار خودش را می کند.»
۳- به آقای سید مصطفی هاشمی طبا: 
 « شما با همین فرمان صاف و صادقانه پیش بروید که مصداق آن تعبیر منسوب به مرحوم آیت الله طالقانی است که وقتی نظرشان را در یک جمع در باره ی چیزی ابراز می کردند می گفتند: این به عقل ناقص من رسید ، تا چه به عقل ناقص شما برسد!»
۴- به سید مصطفی میرسلیم: 
 « کاش نمی آمدید. یا دستکم اقتضای پختگی و تجربه ی سالخوردگی را در سخن و اظهار نظرهاتان مد نظر قرار می دادید.داشتیم اندکی فراموش می کردیم نوع نگاه و سابقه ی رفتار مدیریتی تان را در وزارت ارشاد.پیشنهاد می کنم گاهی هم موتلفه ای باشید. سلوک دوست هم مشربتان مرحوم عسگراولادی را مرور کنید.یادتان است که در واپسین سال های عمرش حتی با رقیبان سیاسی ،حتی با موسوی و کروبی در حصر،چه موضعی داشت؟»
۵- به سید ابراهیم رییسی: 
 « پیشنهاد می کنم فقط خودتان باشید.از سر خیرخواهی به شما یادآور می شوم که چه بسا دور و بری ها انسان را دچار «اغرا به جهل » می کنند و امر بر انسان مشتبه می شود که اگر فلان جور سخن بگوید ، به قصد قربت و رضایت خدا و خلق خداست اما به واقع چیزی جزبه بیراهه فرستادن مردم و بخیه به آب دوغ زدن نیست. کاش تجربه ی کاندیداتوری آقای ری شهری در دوره ی هفتم را مدنظر قرار می دادید.شکست سیاسی در انتخابات، هیچ اشکالی ندارد. هوای شکست اخلاقی را داشته باشید، حتی اگر رای بیاورید!»
۶- به آقای حسن روحانی:
 « کم یا بیش می دانم که در این چهار سال پس از آن دوران «سکته ی تاریخی ایران» چه کشیده اید.حق دارید اگر دلخور باشید که برخی به جای خسته نباشید و از ما چه کمکی برای بهتر شدن اوضاع برمی آید و حتی انتقاد و ایراد گیری و بیان کاستی ها، طوری سخن می گویند که انگاری یک فقره کشور سوییس را تحویل شما داده اند و اکنون می گویند پس کو : بهشت برین؟! اما به شما پیشنهاد می کنم که خودتان در کنار بیان حقایق و واقعیت ها و کارهای انجام شده - بی گزافه و درشت نمایی - از برخی ناکامی ها و نشده ها و ضعف هایی که به هر حال هیچ دولتی نمی تواند از آن ها مصون باشد، سخن بگویید.اگر جایی در موردی به هرعلت موفق نشده اید، هم بپذیرید هم علتش را بگویید و هم پوزش بخواهید. بگذارید پیش از روز رای گیری، پیروزی اخلاقی در انتخابات،نصیب شما شود.راستگویی و انتقادپذیری و رواداری،معجزه اش این است که دروغ و مردم فریبی را از سکه می اندازد.با هیچ رقیبی دهان به دهان نشوید.بدترین روش در مناظره با رقیب،بازی در زمین منطق بی اخلاقی اوست.»
 با فروتنی