روز شمار حصر:

رهبری؛ مدعیِ دیروز، شاکیِ امروز

محمدجواد اکبرین

آقای خامنه‌ای امروز و در نخستین سخنرانی امسالش در مشهد، از کارنامه‌ی اقتصادی دولت انتقاد کرد؛ از وضعیت تولید داخلی تا واردات و اشتغال جوانان. حتی گفت که شنیده تا ۲۵میلیارد دلار کالای قاچاق وارد کشور می‌شود.
او از رسانه‌ها خواست تا مردم را به مطالبات امروزش از دولت سوق دهند: «افکار عمومی در همین جهت مطالبه‌گر باشد و هدایت شود به سمت آنچه امروز مورد توجه ماست» و تاکید کرد «بنده طرفِ مردمم و خواسته‌ها و مطالبات مردم را عرض می‌کنم».

دو ماه مانده به پایانِ این دوره از دولت، این مهمترین تفاوت «نسبت رهبری و روحانی» با «نسبت رهبری و احمدی‌نژاد» است؛ او در نسبت با احمدی‌نژاد طرفِ دولت بود نه «طرف مردم» و از خواسته‌ها و مطالبات دولت پشتیبانی می‌کرد؛ انتفادهای مردم از دولت احمدی‌نژاد را یا تخریب می‌خواند یا به دشمن نسبت می‌داد. سخنان او را در آخرین سال دولت اول احمدی‌نژاد ببینید؛ حتی در بهترین حالت، منتقدان را به بی‌اطلاعی و بی‌خبری متهم می‌کرد: «شماها هم چون حرف نظام را می‌زنید، طبعاً آماج این تهاجم‌ها قرار می‌گیرید/بعضی‌ها واقعاً خبری ندارند، یعنی مغرض نیستند؛ اطلاعاتشان کم است و بر اثر بی‌اطلاعی چیزی می‌گویند، بعضی‌ها غرض‌های شخصی و غرض‌های سطحی دارند؛ بعضی‌ها غرض‌هاشان غرض‌های عمقی است؛ یعنی با نظام مسئله دارند...پشیمان‌شده‌ها و برگشته‌ها، این‌ها یک طیف وسیعی از انگیزه‌هاست، لیکن بالاخره محصول و جمع‌بندی‌اش همین تهاجم‌ها و پنجه‌زدن‌ها و لجن پراکنی‌هاست که وجود دارد.(دوم شهریورماه ۸۷)

رهبری در نسبت با احمدی‌نژاد در کنار او بود و «مدعی». اما حالا در مقابل روحانی است و «شاکی».
آن روز ادعا می‌کرد که برخی منتقدان احمدی‌نژاد «بی‌خبران»اند اما در سخنرانی امروزش منتقدان را «صاحبنظرانی» خواند که «مشکل عمده را رکود و بیکاری تشخیص داده‌اند».

و سرانجام گفت که در چهار انتخابات (از ۷۶ تا ۹۲) «کسانی بودند که می‌خواستند در مقابل انتخابات بایستند/در همه‌ی این سال‌ها بنده ایستادم، گفتم نتیجه انتخابات مردم هرچه که هست این باید تحقق پیدا کند/ بعضی در مقابل چشم مردم بوده، مردم مطلع شدند. بعضی را هم مردم مطلع نشدند/در سال ۸۸ آشکار شد. آمدند در میدان اردوکشی کردند».

این مقایسه اما شعبده‌بازی است! می‌دانید فرق این چهار انتخابات چیست؟
در سه تای آن به قول ایشان «مردم مطلع نشدند» و سندی نیست جز همین ادعا. اما در یکی از انتخابات‌ها سندی وجود دارد به بزرگیِ سه‌میلیون معترض در خیابان‌های تهران (بنا بر آمار شهرداری تهران) و دهها تجمع در دیگر شهرها. اعتراض‌ها چنان بالا گرفت که در کنفرانس خبریِ ٢٠ مردادماه ٨٨ عليرضا جمشيدى، سخنگوی وقت قوه قضائيه از بازداشت ۴هزار نفر (در بازداشتگاه‌های رسمی) خبر داد و وقتى خبرنگاران درباره‌ی آمار و وضعيت بازداشتگاه‌هاى غيررسمى (مثل كهريزك) و شهرستان‌ها از او پرسیدند اظهار بى‌خبرى کرد!

مقایسه‌ی تعدادی پچ‌پچِ پشت پرده در چند انتخابات با صدای بلند میلیون‌ها معترض و هزاران زندانی، نه حکم عقل و سیاست است و نه حاصلِ اخلاق و صداقت