روز شمار حصر:
توصیفی از خانه نخست وزیر امام در کوچه اختر

اینجا محل حصر میرحسین موسوی و رهنورد است

توصیفی از خانه نخست وزیر امام در کوچه اختر
توصیفی از خانه نخست وزیر امام در کوچه اختر

امروز وبسایت کلمه در یک گزارش توصیفی شرایط حصر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد را به تصویر کشیده است.

بر اساس این گزارش  پس از شهریور ۹۱ و بیماری قلبی مهندس موسوی خانواده اجازه پیدا کردند در منزل و برای ملاقات حضور پیدا کنند و توانستند وارد این اتاق شده و خانه پدری را مرتب کنند اتاقی خاک گرفته و به هم ریخته.

همچنین  پنجره های این اتاق تا شهریور سال ۹۱ و پس از ترخیص از بیمارستان بسته بود. طبقه مسکونی خانه در واقع همین طبقه است اما میرحسین و رهنورد به مدت ماهها تنها در طبقه بالای این خانه که حالتی غیر مسکونی داشت اجازه زندگی داشتند.

متن کامل این گزارش به شرح زیر است:

اینجا اتاقی در بن بست اختر است.

خیابان پاستور پس از خیابان خورشید انتهای بن بست اختر.

شاید برای بسیاری از مردم و مسوولان اینگونه تداعی شده است که میرحسین موسوی و زهرا رهنورد فقط حصری در خانه هستند و تنها به آنها اجازه داده نمی شود که از خانه بیرون بیایند. اما آنچه که در این بیش از ۹۰۰ روز گذشته است هنوز گفتنی نیست. هنوز ناگفته های بسیاری وجود دارد [...]

این عکس اتاق نشیمن خانه میرحسین موسوی است که یک طرف آن پنجره هایی مشرف به حیاط دارد. روزگاری این اتاق پر از نور خورشید و نور زندگی بود…

* عکسها چند روز پیش از شروع حصر خانگی صاحبخانه گرفته شده بود. در روزهایی که اهالی خانه بیش از همیشه احتمال حصر و دوری را می‌دادند.

* پنجره های این اتاق تا شهریور سال ۹۱ و پس از ترخیص از بیمارستان بسته بود. طبقه مسکونی خانه در واقع همین طبقه است اما میرحسین و رهنورد به مدت ماهها تنها در طبقه بالای این خانه که حالتی غیر مسکونی داشت اجازه زندگی داشتند.

* بعد از حصر صاحب این خانه را به طبقه بالا بردند و تمام درهای بالا جوش داده شد. اما درهای داخلی مربوط به عکس: زبانه های در ها را دراورده بودند تا هیچ دری را نتوان به اراده عادی از داخل باز و بسته کرد. درهای داخلی حریم شخصی خانه به روی نامحرمترین ها گشوده بود و درهای بیرونی به محرمترین ها بسته.

* پس از حصر پنجره های این اتاق و کل ساختمان پوشانده شد و ورقهای فلزی و میله هایی تعبیه شد تا کلا نوری از ساختمان به بیرون نیاید. دختران میرحسین بارها در ان روزها از این صحبت کرده بودند که نوری از خانه بیرون نمی آید .

* زندانبانان در زمان ورود و هجوم به خانه و غصب آن در روز حصر در این اتاق جمع شده و با خوشحالی شام پیروزی خورده بودند و نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس و همسرش ناظر این صحنه ها بوده اند.

* پس از شهریور ۹۱ و بیماری قلبی مهندس موسوی خانواده اجازه پیدا کردند در منزل و برای ملاقات حضور پیدا کنند و توانستند وارد این اتاق شده و خانه پدری را مرتب کنند اتاقی خاک گرفته و به هم ریخته …

* بر دیوار این اتاق دو عکس توسط میرحسین موسوی نصب شده بود که هنوز هم هست: عکس امام و عکس شهید بهشتی که در این عکس هم دیده میشود.

اولین تماس تلفنی را بعد از حصر در نوروز بعد از حدود ۴۰ روز بیخبری مطلق که با انبوهی از شایعات، خشونت ماموران و هجوم انواع اخبار نگران کننده بود از این اتاق به خانواده کردند که خانم رهنورد به آنها گفت: «آقایون ما رو آوردن طبقه وسط و الان روی همان مبل ها با روکش آبی نشستیم و ایشون کنار ماست ما تازه اینجا رو دیدیم از روزی که گرفتنمون…»

* زهرا رهنورد بیشتر کارهای مطالعاتی خود را در این اتاق در این خانه قدیمی و تعمیر شده انجام میداد.

اما این اتاق نشیمن حرفهای گفتنی بسیار برای تاریخ دارد. این اتاق، تاریخ سیاسی امروز ما و حاکمان را قضاوت خواهد کرد.